علامهء شهير حاجى ملا باقر كجورى تهرانى در ص 72 كتاب جنة النعيم فى احوال شاهزاده عبد العظيم گويد زمانى كه منصور دوانيقى در مقام سفك دماء سادات و هتك حرمت بنى فاطمه برآمد عبد اللّه محض را در محبس خود حبس نمود و زجر شديد كرد به‌نحوىكه در آن اوقات دختر كوچكى از عبد اللّه محض فاطمه‌نام براى استخلاص پدرش در برابر منصور دوانيقى ايستاد و گفت : ارحم كبيرا سنه منهدة * فى السجن بين سلاسل و قيود ان جدت بالرحم القريبة بنيناه * ما جدنا من جدكم ببعيد خلاصه معنى آنست كه رحم كن بر اين پيرمرد سالخورده كه قواى او در هم شكسته و در زندان بزنجيرها مقيد و بسته است اگر برحم نزديكى كه ما بين ماست رحم كنى جد ما و شما دور نيست و نزديك است يعنى جزاى خير مىيابى . منصور چون مقالهء آن دختر را شنيد رقت كرد ولى ترتيب اثر نداد و گذشت و اعتنائى ننمود . الاشارة الى تاريخ عبد الله محض مامقانى در رجال خود بعد از اينكه زياده از يك صفحه متعلق بعبد اللّه محض نگاشته مىگويد من متوقفم در حق عبد اللّه يعنى او را توثيق نمىكنم ) ولى سيد بن طاوس مبالغه در تجليل او مىفرمايد و بعض اخبار قادحه را جواب فرموده است و اللّه العالم كيف كان . اين سيد شريف والاتبار مادرش فاطمه بنت الحسين پدر بزرگوارش حسن مثنى است كينه‌اش ابو محمد و لقب شريفش محض است از آنكه خالص از دو سبط است از جهت پدر به حضرت امام حسن مجتبى منتهى مىشود و از طرف مادر به حضرت سيد الشهداء عليه السّلام و منزلش در مدينه بود تا دولت بنى اميه زوال يافت چون سفاح بر اريكه خلافت جاى كرد عبد اللّه بنزد او شتافت و جوائز بزرگ و احترامات فوق‌العاده از سفاح نصيب او شد و تا سفاح زنده بود عبد اللّه مكرم و محترم بود چون ابو جعفر منصور بجاى سفاح خليفه گرديد .